Rechercher une page de manuel

Chercher une autre page de manuel:

bootparam

Autres langues

Langue: pl

Autres versions - même langue

Version: 15 August 1995 (ubuntu - 16/08/07)

Section: 7 (Divers)

Sommaire

NAZWA

bootparam - Wprowadzenie do parametrów bootuj±cych j±dra Linuksa.

OPIS

J±dro (kernel) Linuksa przyjmuje pewne `opcje z linii komend', lub `parametry bootuj±ce' podczas uruchamiania. Ogólnie jest to u¿ywane do przekazywania j±dru informacji o parametrach sprzêtu, których samodzielnie nie potrafi ono okre¶liæ lub by zapobiec warto¶ciom, które j±dro by normalnie wykry³o.

Kiedy j±dro jest bootowane bezpo¶rednio przez BIOS (powiedzmy, ¿e z dyskietki, na któr± je skopiowano u¿ywaj±c `cp zImage /dev/fd0'), nie ma mo¿liwo¶ci przekazywania ¿adnych parametrów. Tak wiêc, aby móc mieæ tê mo¿liwo¶æ, trzeba u¿ywaæ oprogramowania zdolnego do przekazywania parametrów, takiego jak LILO czy loadlin. Dla kilku parametrów mo¿na tak¿e zmodyfikowaæ sam obraz j±dra, przy u¿yciu rdev, zobacz rdev(8).

Najpopularniejszym loaderem jest LILO (LInux LOader), napisany przez Wernera Almesberegera. Potrafi on bootowaæ ró¿ne j±dra i zachowuje informacjê o konfiguracji w pliku tekstowym. (Zobacz lilo(8) i lilo.conf(5).) LILO mo¿e bootowaæ DOS, OS/2 Linux, FreeBSD, itd., i jest do¶æ elastyczne.

Innym popularnym loaderem Linuksa jest `LoadLin', który jest programem dosowym, który potrafi odpalaæ j±dro Linuksa z dosa (z argumentami bootuj±cymi), zak³adaj±c ¿e pewne zasoby s± osi±galne. Jest to dobre dla osób chc±cych odpalaæ Linuksa z dosa.

Jest te¿ bardzo przydatnym, je¶li masz okre¶lony sprzêt, który bazuje na okre¶lonym dosowym sterowniku, w³±czaj±cym go w okre¶lony stan. Popularnym przyk³adem s± karty `SoundBlaster Compatible', które wymagaj± dosowych sterowników do zamieszanie kilkoma mistycznymi rejestrami aby w³±czyæ kartê w tryb kompatybilno¶ci z SB. Bootowanie dosa z za³±czonym sterownikiem i pó¼niejsze ³adowanie Linuksa z promptu dosowego zapobiega resetowaniu karty, co ma miejsce podczas rebootu komputera.

LISTA ARGUMENTÓW

Wiêkszo¶æ argumentów bootuj±cych przyjmuje postaæ:

name[=value_1][,value_2]...[,value_11]

gdzie `name' jest unikalnym s³owem kluczowym, które jest u¿ywane do okre¶lania, która czê¶æ j±dra ma otrzymaæ zwi±zane z nim warto¶ci. Poszczególne argumenty bootuj±ce s± zwyczajnie oddzielone spacjami, w formacie wy¿ej podanym. Zauwa¿, ¿e limit 11 warto¶ci jest rzeczywisty, jako ¿e obecnie kod obs³uguje jedynie 11 oddzielonych przecinkami parametrów dla s³owa kluczowego. (Jednak mo¿esz u¿yæ tego samego s³owa kluczowego drugi raz, aby pomie¶ciæ dodatkowe parametry.)

Wiêkszo¶æ pracy idzie do linux/init/main.c. Najpierw j±dro sprawdza czy argument jest jednym ze specjalnych argumentów `root=', `ro', `rw', lub `debug'. Znaczenie tych specjalnych argumentów jest opisane dalej w tym dokumencie.

Potem przechodzi przez listê funkcji konfiguruj±cych, aby zobaczyæ czy podany tekst argumentu (taki jak `foo') nie jest zwi±zany z funkcj± konfiguruj±c± (`foo_setup()') dla konkretnego urz±dzenia, lub czê¶ci j±dra. Je¶li przekaza³e¶ j±dru liniê foo=3,4,5,6 to przeszuka ono tablice bootsetupowe aby sprawdziæ, czy `foo' by³o zarejestrowane. Je¶li by³o, wywo³uje funkcjê konfiguruj±c± zwi±zan± z `foo' (foo_setup()) i przekazuje jej argumenty 3, 4, 5 i 6 podane w linii poleceñ j±dra.

Wszystko, co jest w postaci `foo=bar', co nie jest akceptowane jako funkcja konfiguruj±ca, jak opisano powy¿ej, zostaje zinterpretowane jako zmienna ¶rodowiskowa, która ma byæ ustawiona. (Bezu¿ytecznym?) przyk³adem mo¿e byæ u¿ycie `TERM=vt100' jako argumentu bootuj±cego.

Wszelkie pozosta³e argumenty, które nie by³y wybrane przez j±dro i nie by³y zinterpretowane jako zmienne ¶rodowiskowe, zostaj± potem przekazane procesowi jeden, którym zwykle jest program init. Najpopularniejszym argumentem, który jest przekazywany procesowi init jest s³owo `single', które mówi initowi, by bootowa³ komputer w trybie pojedynczego u¿ytkownika, ¿eby nie odpala³ wszystkich normalnych demonów. Sprawd¼ na stronie podrêcznika dla init, jakie argumenty przyjmuje.

OGÓLNE NIEURZ¡DZENIOWE ARGUMENTY BOOTUJ¡CE

`no387'

Niektóre koprocesory i386 maj± b³êdy, które pojawiaj± siê gdy u¿ywa siê ich w 32 bitowym trybie chronionym. Np. niektóre wczesne chipy ULSI-387 mia³y wadliwe operacje zmiennoprzecinkowe. U¿ywanie `no387' powoduje, ¿e linux ignoruje koprocesor. Oczywi¶cie w tym wypadku musisz mieæ j±dro skompilowane ze wsparciem dla emulacji koprocesora.

`no-hlt'

Niektóre z pierwszych chipów i486DX-100 mia³y problem z instrukcj± `hlt', przez co nie mog³y normalnie powracaæ do trybu operacyjnego po jej u¿yciu. U¿ywanie `no-hlt' mówi Linuksowi, by zwyczajnie wykonywa³ nieskoñczon± pêtlê gdy nie ma nic do roboty, a nie mówi³ stop procesorowi. Pozwala to osobom z tym wadliwym chipem korzystaæ z Linuksa.

`root=...'

Ten argument mówi j±dru, którego urz±dzenia u¿yæ do jako g³ównego systemu plików podczas bootowania. Domy¶lna warto¶æ tego ustawienia jest skonfigurowana podczas kompilacji i zwykle jest warto¶ci± urz±dzenia g³ównego systemu, na którym zbudowano j±dro. Aby nadpisaæ tê warto¶æ i wybraæ na urz±dzenie g³ówne np. drugi napêd dyskietek, u¿yj `root=/dev/fd1'. (urz±dzenie g³ówne mo¿e tak¿e byæ ustawione przy pomocy rdev(8).)

Urz±dzenie g³ówne mo¿e zostaæ okre¶lone symbolicznie, lub numerycznie. Specyfikacja symboliczna ma format /dev/XXYN, gdzie XX okre¶la typ urz±dzenia (`hd' dla dysków twardych kompatybilnych z ST-506, z Y w zakresie `a'-`h'; `sd' dla dysków SCSI, z Y w zakresie `a'-`e'; `xd' dla dysków kompatybilnych z XT, z Y `a' lub `b'; `fd' dla stacji dysków, z Y okre¶laj±cym numer stacji - fd0 bêdzie dosowym dyskiem `A:', a fd1 `B:'), Y literê napêdu lub jego numer, a N numer partycji na tym urz±dzeniu (nieobecne w przypadku dyskietek).

Zauwa¿, ¿e nie ma to nic do czynienia z przeznaczeniem tych urz±dzeñ na twoim systemie. Czê¶æ `/dev/' jest tylko konwencj±.

Powy¿sze urz±dzenia mo¿na przekazywaæ tak¿e w reprezentacji numerycznej, która jest kombinacj± numerów major/minor urz±dzeñ. (np. /dev/sda ma numer major 8 i minor 3, wiêc mo¿na u¿yæ `root=0x803' jako alternatywy.)

`ro' i `rw'

Opcja `ro' mówi j±dru, by zamontowa³o g³ówny system plików jako przeznaczony tylko dla odczytu, aby fsck móg³ pracowaæ na nieruchomym systemie plików. ¯aden proces nie mo¿e zapisywaæ plików na systemie plików, dopóki nie zostanie remontowany jako przeznaczony do odczytu i zapisu, np. poprzez `mount -w -n -o remount /'. (Zobacz tak¿e mount(8).)

Opcja `rw' mówi j±dru, by zamontowaæ g³ówny system plików jako przeznaczony do odczytu/zapisu. Tak jest domy¶lnie.

Wybór miêdzy r/o i r/w mo¿e byæ równie¿ dokonany przy u¿yciu rdev(8).

`debug'

Komunikaty j±dra s± przekazywane do klogd, demona logowania j±dra, tak ¿e mog± zostaæ zapisane na dysku. Wiadomo¶ci o priorytetach powy¿ej console_loglevel s± tak¿e drukowane na konsoli. (Zobacz <linux/kernel.h> aby zobaczyæ te poziomy priorytetów.) Domy¶lnie ta zmienna jest ustawiona na logowanie wszystkiego co wa¿niejsze ni¿ wiadomo¶ci debugowe. Ten argument bootuj±cy dodatkowo nakazuje drukowanie wiadomo¶ci o priorytecie DEBUG. Poziom logowania konsoli mo¿na równie¿ ustawiæ podczas pracy systemu dziêki opcjom klogd. Zobacz klogd(8).

`reserve=...'

Ta komenda jest u¿ywana do chronienia regionów portów I/O przed sondowaniem. Postaæ tej komendy to:

reserve=iobase,extent[,iobase,extent]...

Na niektórych maszynach mo¿e byæ niezbêdnym chronienie sterowników urz±dzeñ od szukania urz±dzeñ (autosondowanie) w okre¶lonych regionach. Mo¿e to wynikaæ z b³êdnej reakcji sprzêtu, mo¿liwej b³êdnej identyfikacji lub po prostu z tego, ¿e nie chcesz tego sprzêtu inicjalizowaæ.

Argument reserve podaje region portu I/O, który nie ma byæ sondowany. Sterownik urz±dzenia nie bêdzie sondowaæ zarezerwowanego regionu, chyba ¿e inny argument bootuj±cy wyj±tkowo mu to naka¿e.

Na przyk³ad, linia bootuj±ca

reserve=0x300,32 blah=0x300

powstrzymuje wszystkie sterowniki urz±dzeñ, poza sterownikiem `blah' od sondowania 0x300-0x31f.

`ramdisk=...'

Ta opcja jest przedawniona od Linuksa 1.3.48, lub okolic. Podawa³a w KB wielko¶æ opcjonalnego urz±dzenia ramdysku. Na przyk³ad, je¶li chcia³e¶ za³adowaæ g³ówny system plików z dyskietki 1.44MB, u¿y³by¶:

ramdisk=1440

Ta opcja jest ustawiana podczas kompilacji (domy¶lnie: brak ramdysku) i mo¿e byæ zmieniona przez rdev(8).

`mem=...'

Funkcja BIOS-a zdefiniowana w specyfikacji PC, która zwraca wielko¶æ zainstalowanej pamiêci by³a skonstruowana do zwracania warto¶ci maksymalnie 64MB. Linux u¿ywa tej funkcji podczas bootowania, aby sprawdziæ ile jest zainstalowanej pamiêci. Je¶li masz wiêcej ni¿ 64MB, mo¿esz u¿yæ tego argumentu, aby powiedzieæ Linuksowi ile masz pamiêci. Warto¶ci mog± byæ przekazywane dziesiêtnie lub szesnastkowo (przedrostek 0x), z opcjonalnymi koñcówkami `k' (razy 1024) lub `M' (razy 1046576). Oto cytat Linusa o u¿ywaniu parametru `mem='.

``J±dro przyjmie dowolny parametr `mem=xx', jaki mu siê poda, lecz je¶li oka¿e siê, ¿e je ok³ama³e¶, wcze¶niej czy pó¼niej za³amie siê straszliwie. Parametr wskazuje na najwy¿szy adresowalny adres RAM, wiêc `mem=0x1000000' oznacza na przyk³ad, ¿e masz 16MB pamiêci. Na maszynie z 96MB by³oby to `mem=0x6000000'.

UWAGA UWAGA UWAGA: niektóre maszyny mog± u¿ywaæ górn± czê¶æ pamiêci dla cache'owania BIOS-a, lub innych rzeczy, wiêc w rzeczywisto¶ci mo¿esz mieæ mniej ni¿ pe³ne 96MB adresowalnej pamiêci. Odwrotny przypadek te¿ mo¿e byæ prawdziwy: niektóre chipsety mapuj± pamiêæ fizyczn±, która jest przykryta przez obszar BIOS-a w obszar tu¿ za gór± pamiêci, wiêc wierzcho³ek pamiêci bêdzie w tym wpadku wynosi³ np. 96MB + 384KB. Je¶li powiesz Linuksowi, ¿e ma wiêcej pamiêci ni¿ w rzeczywisto¶ci, stan± siê z³e rzeczy: mo¿e nie naraz, ale w koñcu z pewno¶ci±.''

ARGUMENTY BOOTUJ¡CE DLA URZ¡DZEÑ SCSI

Ogólne pojêcia w tej sekcji:

iobase -- pierwszy port I/O, który zajmuje host SCSI. S± one podawane w notacji heksadecymalnej i zazwyczaj le¿± w zakresie od 0x200 do 0x3ff.

irq -- przerwanie sprzêtowe, które wykorzystuje karta. Prawid³owe warto¶ci zale¿± od rozpatrywanej karty, lecz zwykle s± to 4, 7, 9, 10, 11, 12 i 15. Inne warto¶ci s± zwykle u¿ywane w peryferiach takich jak dyski twarde IDE, stacje dysków, porty szeregowe, itp.

scsi-id -- identyfikator, którego adapter u¿ywa do identyfikowania siebie na szynie SCSI. Tylko niektóre adaptery umo¿liwiaj± zmianê tej warto¶ci, jako ¿e wiêkszo¶æ ma j± trwale ustalon± wewn±trz. Czêst± warto¶ci± domy¶ln± jest 7, lecz zestawy Seagate i Future Domain TMC-950 u¿ywaj± 6.

parity -- okre¶la, czy adapter SCSI oczekuje od za³±czonych urz±dzeñ dostarczania warto¶ci parzysto¶ci przy wymianach informacji. Podanie jedynki oznacza, ¿e sprawdzanie parzysto¶ci jest w³±czone, a zero j± wy³±cza. Znowu jednak nie wszystkie adaptery przyjmuj± wybranie zachowania parzysto¶ci podczas bootowania.

`max_scsi_luns=...'

Urz±dzenie SCSI mo¿e mieæ wiele `podurz±dzeñ' zawartych w nim samym. Najpopularniejszym przyk³adem jest jeden z nowych CD-ROM-ów SCSI, który obs³uguje naraz wiêcej ni¿ jeden dysk. Ka¿dy CD jest adresowany jako `Logical Unit Number' (LUN) (ang. logiczny numer jednostki) tego urz±dzenia. Jednak wiêkszo¶æ urz±dzeñ takich jak twarde dyski, napêdy kasetowe i inne jest pojedynczymi urz±dzeniami z LUN równym zero.

Niektóre s³abo dopracowane urz±dzenia SCSI nie mog± obs³u¿yæ sondowania LUN nierównego zeru. Dlatego, je¶li flaga kompilacji CONFIG_SCSI_MULTI_LUN nie by³a ustawiona, nowe j±dra sonduj± domy¶lnie tylko LUN zero.

Aby podaæ ilo¶æ sondowanych LUN-ów podczas bootowania, wpisuje siê `max_scsi_luns=n' jako argument bootuj±cy, gdzie n jest liczb± miêdzy 1 a 8. Aby zapobiec problemom opisanym wy¿ej, u¿ywa siê n=1 aby zapobiec denerwowaniu nieprawid³owych urz±dzeñ.

Konfiguracja napêdu kasetowego SCSI

Niektóre parametry konfiguracji sterownika kasetowego SCSI mog± byæ osi±gniête przez u¿ycie nastêpuj±cego:

st=buf_size[,write_threshold[,max_bufs]]

Pierwsze dwie liczby s± podane w jednostkach kilobajtowych. Domy¶lna warto¶æ buf_size to 32KB, a maksymalna warto¶æ to 16384KB. Warto¶æ write_threshold jest warto¶ci± przy której bufor jest przekazywany na kasetê z domy¶ln± warto¶ci± 30KB. Maksymalna liczba buforów zmienia siê z liczb± wykrytych napêdów, a domy¶ln± warto¶ci± jest 2. Przyk³adowym u¿yciem mo¿e byæ:

st=32,30,2

Szczegó³y mo¿na znale¼æ w pliku README.st w katalogu scsi ¼róde³ j±dra.

Konfiguracja Adapteca aha151x, aha152x, aic6260, aic6360, SB16-SCSI

Numery aha odnosz± siê do kart, a numery aic odnosz± siê do rzeczywistych chipów SCSI na tych kartach, w³±czaj±c SoundBlaster-16 SCSI.

Kod sonduj±cy dla tych hostów SCSI szuka zainstalowanego BIOS-a, a je¶li nie ma takowego, sonda nie znajduje twojej karty. Wtedy mo¿esz u¿yæ argumentu bootuj±cego w postaci:

aha152x=iobase[,irq[,scsi-id[,reconnect[,parity]]]]

Je¶li sterownik by³ skompilowany z w³±czonym debuggowaniem, szósta warto¶æ mo¿e ustawiæ poziom debuga.

Wszystkie parametry s± opisane na górze tej sekcji, a warto¶æ reconnect umo¿liwia roz³±czanie/pod³±czanie urz±dzenia je¶li u¿yto warto¶ci niezerowej. Przyk³ad:

aha152x=0x340,11,7,1

Zauwa¿, ¿e parametry musz± byæ podane po kolei, co znaczy, ¿e je¶li chcesz podaæ ustawienie parity, to musisz podaæ iobase, irq, scsi-id i warto¶æ reconnect.

Konfiguracja Adapteca aha154x

Seria kart aha1542 ma na pok³adzie kontroler dyskietek i82077, podczas gdy aha1540 go nie ma. S± to karty rz±dz±ce szyn±, i maj± parametry okre¶laj±ce ``uczciwo¶æ'' z jak± dziel± szynê miêdzy innymi urz±dzeniami. Argument bootuj±cy wygl±da nastêpuj±co:

aha1542=iobase[,buson,busoff[,dmaspeed]]

Prawid³owe warto¶ci iobase to zwykle jedno z: 0x130, 0x134, 0x230, 0x234, 0x330, 0x334. Klony mog± dozwalaæ inne warto¶ci.

Warto¶ci buson, busoff odnosz± siê do liczby mikrosekund, którymi dominuje na szynie ISA. Domy¶lnie jest tu 11us na parametr on i 4us na off, wiêc inne karty (takie jak ISA LANCE Ethernet) maj± szansê na uzyskanie dostêpu do szyny ISA.

Warto¶æ dmaspeed odnosi siê do czêstotliwo¶ci (w MB/s), z jak± nastêpuje DMA (Direct Memory Access). Domy¶lnie jest to 5MB/s. Nowsze karty umo¿liwiaj± wybranie tej warto¶ci jako czê¶ci konfiguracji programowej, starsze karty poprzez zworki. Mo¿esz u¿ywaæ warto¶ci do 10MB/s, zak³adaj±c, ¿e twoja p³yta g³ówna potrafi tyle obs³u¿yæ. Eksperymentuj z rezerw± je¶li u¿ywasz warto¶ci ponad 5MB/s.

Konfiguracja Adapteca aha274x, aha284x, aic7xxx

Urz±dzenia te mog± przyjmowaæ argument postaci:

aic7xxx=extended,no_reset

Warto¶æ extended o ile jest niezerowa, wskazuje ¿e translacja rozszerzona (extended translation) dla du¿ych dysków jest w³±czona. Warto¶æ no_reset o ile jest niezerowa, mówi sterownikowi by nie resetowa³ szyny SCSI kiedy konfiguruje adaptor podczas bootowania.

Konfiguracja hostów SCSI BusLogic (`buslogic=')

Obecnie, sterownik buslogic przyjmuje tylko jeden parametr, bazê I/O. Oczekuje, ¿e bêdzie to jedna z nastêpuj±cych prawid³owych warto¶ci: 0x130, 0x134, 0x230, 0x234, 0x330, 0x334.

Konfiguracja Future Domain TMC-8xx, TMC-950

Je¶li twoja karta nie jest wykrywana podczas bootowania, musisz u¿yæ argumentu bootuj±cego postaci:

tmc8xx=mem_base,irq

Warto¶æ mem_base jest warto¶ci± mapowanego w pamiêci regionu I/O, którego u¿ywa karta. Jest to zwykle jedna z nastêpuj±cych warto¶ci: 0xc8000, 0xca000, 0xcc000, 0xce000, 0xdc000, 0xde000.

Konfiguracja Pro Audio Spectrum

PAS16 u¿ywa chipa SCSI NC5380, a nowsze modele wspieraj± bezzworkow± konfiguracjê. Argument bootuj±cy ma postaæ:

pas16=iobase,irq

Jedyn± ró¿nic± jest to, ¿e musisz podaæ warto¶æ IRQ 255, która mówi sterownikowi by pracowa³ bez przerwañ, choæ ze strat± wydajno¶ci. iobase zwykle wynosi 0x388.

Konfiguracja Seagate ST-0x

Je¶li twoja karta nie jest wykrywana podczas bootowania, musisz u¿yæ argumentu nastêpuj±cej postaci:

st0x=mem_base,irq

Warto¶æ mem_base jest warto¶ci± mapowanego w pamiêci regionu I/O, którego u¿ywa karta. Jest to zwykle jedna z nastêpuj±cych warto¶ci: 0xc8000, 0xca000, 0xcc000, 0xce000, 0xdc000, 0xde000.

Konfiguracja Trantor T128

Te karty równie¿ bazuj± na chipie NCR5380 i przyjmuj± nastêpuj±ce opcje:

t128=mem_base,irq

Prawid³owe warto¶ci dla mem_base to: 0xcc000, 0xc8000, 0xdc000, 0xd8000.

Karty, które nie przyjmuj± argumentów bootuj±cych

Obecnie, nastêpuj±ce karty SCSI nie u¿ywaj± ¿adnych argumentów bootuj±cych. W niektórych wypadkach mo¿esz na twardo dopisaæ warto¶ci poprzez bezpo¶redni± edycjê samego sterownika, je¶li to konieczne.

Always IN2000, Adaptec aha1740, EATA-DMA, EATA-PIO, Future Domain 16xx, NCR5380 (generic), NCR53c7xx to NCR53c8xx, Qlogic, Ultrastor (incl. u?4f), Western Digital wd7000.

DYSKI TWARDE

Parametry sterownika dysków/CD-ROM-ów IDE

Sterownik IDE przyjmuje wiele parametrów, od specyfikacji geometrii dysku do wsparcia dla wadliwych chipów kontrolera. Specyficzne opcje dysku mog± byæ podawane poprzez u¿ycie `hdX=' z X pomiêdzy `a'-`h'.

Opcje niespecyficzne napêdom s± przekazywane z przedrostkiem `hd='. Zauwa¿, ¿e u¿ywanie przedrostka specyficznego dyskowi dla niespecyficznej opcji tak¿e zadzia³a, a opcja zostanie zaaplikowana tak jak oczekiwano.

Zauwa¿ tak¿e, ¿e `hd=' mo¿e byæ u¿yty w odniesieniu do nastêpnego niepodanego napêdu w sekwencji (a, ..., h). W nastêpuj±cych omówieniach, opcja `hd=' bêdzie cytowana dla zwiêz³o¶ci. Zobacz plik README.ide w linux/drivers/block je¶li interesuj± ciê szczegó³y.

Opcje `hd=cyls,heads,sects[,wpcom[,irq]]'

Tych opcji u¿ywa siê do przekazywania fizycznej geometrii dysku. Jedynie pierwsze trzy warto¶ci s± wymagane. Warto¶ci cylinder/head/sectors bêd± tymi u¿ywanym przez fdisk. Warto¶æ wpcom (write precompensation) jest ignorowana dla dysków IDE. Podana warto¶æ IRQ bêdzie u¿ywana dla interfejsu, na którym rezyduje napêd i nie jest tak naprawdê parametrem specyficznym napêdowi.

Opcja `hd=serialize'

Chip CMD-640 interfejsu dual IDE jest wadliwy; zaprojektowano go tak, ¿e gdy napêdy z drugiego interfejsu s± u¿ywane równocze¶nie z napêdami pierwszego, dane ulegaj± zniszczeniu. U¿ywanie tej opcji mówi sterownikowi by upewni³ siê, ¿e oba interfejsy nigdy nie s± u¿ywane naraz.

Opcja `hd=dtc2278'

Opcja ta mówi sterownikowi, ¿e masz interfejs IDE DTC-2278D. Sterownik próbuje dokonaæ wtedy specyficznych DTC operacji, aby w³±czyæ drugi interfejs i w³±czyæ szybsze tryby transferu.

Opcja `hd=noprobe'

Nie sonduj tego dysku. Np.

hdb=noprobe hdb=1166,7,17

wy³±czy sondowanie, lecz wci±¿ poda geometriê dysku, wiêc bêdzie zarejestrowany jako prawid³owe urz±dzenie blokowe, a wiêc bêdzie siê nadawaæ do u¿ytku.

Opcja `hd=nowerr'

Niektóre napêdy czasami maj± trwale za³±czony bit WRERR_STAT. To usprawnia dzia³anie tych wadliwych urz±dzeñ.

Opcja `hd=cdrom'

Mówi to sterownikowi IDE, ¿e w miejscu normalnego dysku IDE mamy CD-ROM typu ATAPI . W wiêkszo¶ci wypadków, CD-ROM jest wykrywany automatycznie, lecz je¶li tak nie jest, to to powinno pomóc.

Opcje Standardowego Sterownika Dysków ST-506 (`hd=')

Standardowy sterownik dysków mo¿e przyjmowaæ argumenty geometrii dla dysków podobnie do sterownika IDE. Zauwa¿ jednak, ¿e oczekuje on jedynie trzech warto¶ci (C/H/S) -- wiêcej lub mnie spowoduje ciche zignorowanie twojego polecenia. Podobnie te¿, przyjmuje jedynie `hd=' jako argument, np. `hda=' jest tu nieprawid³owe. Format jest nastêpuj±cy:

hd=cyls,heads,sects

Je¶li s± tam zainstalowane dwa dyski, powy¿sze jest powtarzane z parametrami geometrii dla drugiego dysku.

Opcje Sterownika Dysków XT (`xd=')

Je¶li masz pecha i u¿ywasz jednej z tych starych 8 bitowych kart, które transferuj± dane z szybko¶ci± 125KB/s, to oto co¶ dla ciebie. Je¶li karta nie jest rozpoznawana, musisz u¿yæ argumentu bootuj±cego postaci:

xd=type,irq,iobase,dma_chan

Warto¶æ type okre¶la konkretnego producenta karty i mo¿e mieæ warto¶æ: 0=generic; 1=DTC; 2,3,4=Western Digital, 5,6,7=Seagate; 8=OMTI. Jedyna ró¿nica miêdzy typami tego samego producenta polega na ³añcuchu BIOS-a u¿ytym do detekcji, który nie jest u¿ywany je¶li podano typ.

Funkcja xd_setup() nie sprawdza warto¶ci i przyjmuje, ¿e wprowadzi³e¶ wszystkie cztery warto¶ci. Nie zawied¼ jej. Oto przyk³ad dla kontrolera WD1002 z wy³±czonym/usuniêtym BIOS-em, przy u¿yciu `domy¶lnych' parametrów kontrolera XT:

xd=2,5,0x320,3

CD-ROM-y (Non-SCSI/ATAPI/IDE)

Interfejs Aztech

Sk³adnia dla karty tego typu to:

aztcd=iobase[,magic_number]

Je¶li ustawisz magic_number na 0x79, to sterownik spróbuje i ruszy nawet mimo wszystko w przypadku nieznanej wersji firmware. Wszystkie inne warto¶ci s± ignorowane.

Oryginalny komentarz (bo tekst 'will try and run anyway' jest wieloznaczny): If you set the magic_number to 0x79 then the driver will try and run anyway in the event of an unknown firmware version. All other values are ignored.

Interfejs Sony CDU-31A i CDU-33A

Ten interfejs CD-ROM mo¿na znale¼æ na niektórych kartach Pro Audio Spectrum i innych kartach z interfejsami Sony. Sk³adnia jest nastêpuj±ca:

cdu31a=iobase,[irq[,is_pas_card]]

Podanie warto¶ci IRQ zero mówi sterownikowi, ¿e przerwania sprzêtowe nie s± wspierane (jak na niektórych kartach PAS). Je¶li twoja karta wspiera przerwania, powiniene¶ u¿yæ ich, bo zmniejszaj± u¿ycie CPU przez sterownik.

Parametr is_pas_card powinien byæ wprowadzony jako `PAS', je¶li u¿ywana jest karta Pro Audio Spectrum, lub nie powinien byæ podawany w ogóle.

Interfejs Sony CDU-535

Sk³adnia dla tego interfejsu CD-ROM to:

sonycd535=iobase[,irq]

Zero mo¿e byæ u¿yte dla bazy I/O jako `wype³niacz miejsca', je¶li chcesz podaæ warto¶æ IRQ.

Interfejs GoldStar

Sk³adnia dla tego interfejsu CD-ROM to:

gscd=iobase

Interfejs Standardowy Mitsumi

Sk³adnia dla tego interfejsu CD-ROM to:

mcd=iobase,[irq[,wait_value]]

Warto¶æ wait_value jest u¿ywana jako wewnêtrzna warto¶æ timeouta dla ludzi, którzy maj± problemy ze swoimi napêdami i mo¿e lecz nie musi byæ zaimplementowana, zale¿nie od #define podczas kompilacji. Mitsumi FX400 jest odtwarzaczem CD-ROM IDE/ATAPI i nie u¿ywa sterownika mcd.

Interfejs Mitsumi XA/MultiSession (`mcdx=')

Obecnie ten `eksperymentalny' sterownik ma funkcjê konfiguruj±c±, lecz nie ma jeszcze (1.3.15) zaimplementowanych ¿adnych parametrów. Jest to dla takiego samego sprzêtu jak powy¿ej, lecz sterownik ma rozszerzone w³a¶ciwo¶ci.

Interfejs no¶ników optycznych

Sk³adnia dla tego rodzaju karty to:

optcd=iobase

Interfejs Phillips CM206

Sk³adnia dla tego rodzaju karty to:

cm206=[iobase][,irq]

Sterownik zak³ada, ¿e numery pomiêdzy 3 a 11 s± warto¶ciami IRQ, a numery miêdzy 0x300 i 0x370 s± portami I/O, wiêc mo¿esz podaæ jeden, lub dwa numery w dowolnym porz±dku. Przyjmuje te¿ `cm206=auto', w³±czaj±ce autosondowanie.

Interfejs Sanyo

Sk³adnia dla tego rodzaju karty to:

sjcd=iobase[,irq[,dma_channel]]

Interfejs SoundBlaster Pro

Sk³adnia dla tego rodzaju karty to:

sbpcd=iobase,type

gdzie typ jest jednym z nastêpuj±cych (uwaga ma³e/du¿e litery) okre¶leñ: `SoundBlaster', `LaserMate', lub `SPEA'. Baza I/O jest baz± interfejsu CD-ROM, a nie t± z czê¶ci d¼wiêkowej karty.

Urz±dzenia Ethernet

Ró¿ne sterowniki u¿ywaj± ró¿nych parametrów, ale wszystkie przynajmniej dziel± IRQ, warto¶æ bazowego portu I/O i nazwê. W najogólniejszej formie wygl±da to tak:

ether=irq,iobase[,param_1[,param_2,...param_8]],name

Pierwszy nienumeryczny argument jest pobierany jako nazwa. Warto¶ci param_n (je¶li maj± zastosowanie) zwykle maj± ró¿ne znaczenia dla ró¿nych kart/sterowników. Typowe warto¶ci param_n s± u¿ywane do podawania rzeczy takich jak adres pamiêci dzielonej, wyboru interfejsu, kana³u DMA i podobnych.

Najpopularniejszym wykorzystaniem tego parametru jest wymuszenie sondowania drugiej karty ethernetowej, jako ¿e domy¶lnie sondowana jest tylko jedna. Mo¿na tego dokonaæ prostym:

ether=0,0,eth1

Zauwa¿, ¿e warto¶ci zera dla IRQ i bazy I/O w powy¿szym przyk³adzie mówi± sterownikowi, by je wysondowa³ automatycznie.

Ethernet-Howto zawiera rozleg³± dokumentacjê o u¿ywaniu wielorakich kart i o specyficznych implementacjach karta/sterownik warto¶ci param_n. Zainteresowani powinni odnie¶æ siê do odpowiedniej sekcji w tamtym dokumencie.

Sterownik Stacji Dysków

Istnieje wiele opcji sterownika stacji dysków i wszystkie s± wymienione w README.fd w linux/drivers/block. Tutejsze informacje pochodz± bezpo¶rednio z tamtego pliku.

floppy=mask,allowed_drive_mask

Ustawia maskê bitow± dozwolonych napêdów na maskê. Domy¶lnie, dozwolone s± jedynie jednostki 0 i 1 dla ka¿dego kontrolera stacji dysków. Jest tak poniewa¿ niektóre niestandardowe urz±dzenia (p³yty g³ówne ASUS PCI) mieszaj± z klawiatur±, je¶li odwo³uje siê do jednostek 2 lub 3. Ta opcja jest niejako przedawniona dziêki opcji cmos.

floppy=all_drives

Ustawia maskê bitow± dozwolonych napêdów na wszystkie napêdy. U¿yj tego, je¶li masz wiêcej ni¿ dwa napêdy pod³±czone do kontrolera stacji dysków.

floppy=asus_pci

Ustaw maskê bitow± aby dozwoliæ tylko jednostki 0 i 1. (Domy¶lne)

floppy=daring

Mówi, ¿e sterownik stacji dysków, ¿e masz dobrze zachowuj±cy siê kontroler stacji dysków. Umo¿liwia to efektywniejsze i ³agodniejsze operacje, lecz mo¿e nie przej¶æ na niektórych kontrolerach.

floppy=0,daring

Mówi sterownikowi, ¿e kontroler stacji dysków powinien byæ u¿ywany ostro¿nie.

floppy=one_fdc

Mówi sterownikowi, ¿e masz tylko jeden kontroler stacji dysków (domy¶lne)

floppy=two_fdc lub floppy=address,two_fdc

Mówi sterownikowi, ¿e masz dwa kontrolery stacji stacji dysków. Drugi kontroler powinien byæ pod podanym adresem . Je¶li adres nie jest podany, zak³ada siê 0x370.

floppy=thinkpad

Mówi sterownikowi, ¿e masz Thinkpada. Thinkpady u¿ywaj± odwróconej konwencji linii zmiany dysku.

floppy=0,thinkpad

Mówi sterownikowi, ¿e nie masz Thinkpada.

floppy=drive,type,cmos

Ustawia typ cmos napêdu na typ. Dodatkowo ten napêd jest dozwolony przez maskê bitow±. Jest to przydatne je¶li masz wiêcej ni¿ dwie stacje dysków (tylko dwie mog± byæ opisane przez fizyczny cmos), lub je¶li twój BIOS u¿ywa niestandardowych typów CMOS. Ustawienie CMOS na 0 dla pierwszych dwóch napêdów (domy¶lne) powoduje, ¿e sterownik stacji dysków odczytuje dla nich fizyczne dane cmos.

floppy=unexpected_interrupts

Wypisz wiadomo¶æ ostrzegawcz± je¶li otrzymasz nieoczekiwane przerwanie (domy¶lne zachowanie)

floppy=no_unexpected_interrupts lub floppy=L40SX

Nie drukuj wiadomo¶ci kiedy pojawi siê nieoczekiwane przerwanie. Jest to potrzebne laptopom IBM L40SX przy niektórych trybach video. (Wydaje siê byæ tam interakcja miêdzy video a stacj± dysków. Nieoczekiwane przerwania zawalaj± tylko wydajno¶æ i mog± byæ spokojnie ignorowane.)

Sterownik d¼wiêku

Sterownik d¼wiêku mo¿e tak¿e akceptowaæ argumenty bootuj±ce do nadpisania warto¶ci wkompilowanych. Nie jest to zalecane i jest raczej z³o¿one. Jest to opisane w pliku Readme.Linux w katalogu linux/drivers/sound. Przyjmuje parametr bootuj±cy postaci:

sound=device1[,device2[,device3...[,device11]]]

gdzie ka¿da warto¶æ deviceN jest formatu 0xTaaaId, a bajty s± u¿yte nastêpuj±co:

T - rodzaj urz±dzenia: 1=FM, 2=SB, 3=PAS, 4=GUS, 5=MPU401, 6=SB16, 7=SB16-MPU401

aaa - heksadecymalnie zapisany adres I/O.

I - heksadecymalnie zapisana linia przerwañ (np. 10=a, 11=b, ...)

d - kana³ DMA.

Jak widzisz, jest to ca³kiem ba³aganiarskie i lepiej wkompilowaæ swoje w³asne warto¶ci do sterownika. U¿ywanie argumentu `sound=0' wy³±czy sterownik d¼wiêku.

Sterownik myszy Bus Mouse (`bmouse=')

Sterownik myszy busmouse przyjmuje jeden parametr, bêd±cy numerem sprzêtowego IRQ, z którego ma korzystaæ.

AUTORZY

Linus Torvalds (i wielu innych)

ZOBACZ TAK¯E

klogd(8), lilo.conf(5), lilo(8), mount(8), rdev(8)

Ta strona zosta³a napisana na podstawie Boot Parameter HOWTO (v1.0.1) napisanego przez Paula Gortmakera. W HOWTO mo¿na znale¼æ minimalnie wiêcej informacji ni¿ w tym dokumencie.

Dieu a raté ce monde-ci, pourquoi aurait-il réussi l'autre ?
-+- Paul Morand -+